Οι ξεχασμένες πόρτες.

 

Στην καρδιά μιας παλιάς πόλης, καλυμμένης από τον έρποντα κισσό και τους ψιθύρους του χρόνου, υπήρχαν μια σειρά από πόρτες. Καθένα σκαλίστηκε από τα όνειρα εκείνων που κάποτε ζούσαν εκεί, περίπλοκες και τολμηρές, ψιθυριστές ιστορίες του παρελθόντος. Εγώ, με συλλεκτικό πάθος, πάντα διάλεγα τα κλειδιά με την ίδια προσοχή που θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει για να επιλέξει ένα εξαιρετικό έργο τέχνης. Κάθε κλειδί ήταν περίτεχνα φτιαγμένο, τολμηρό στο σχεδιασμό, σαν να μπορούσαν με την πολυπλοκότητά τους να ξεκλειδώσουν βαθύτερα μυστικά. 

Οι μονόλογοι του ανέμου.

 

Σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις διαθέτουν τη δύναμη να σχηματίζουν και να διαλύουν πραγματικότητες, η Εύα, μια νεαρή γυναίκα με την ικανότητα να διαβάζει τις αυλαίες του κόσμου, βρίσκεται αντιμέτωπη με την πιο σκοτεινή πλευρά της γλώσσας. Μειλίχιες και λεπτές οι ματιές της, καθώς περπατά ανάμεσα στις δίνες των λέξεων, ανακαλύπτει πως αυτές κρύβουν μια 

Το μοναστήρι και ο φάρος.

Κάποτε στην ακτή της Βρετάνης, υπήρχε ένας πανέμορφος φάρος που προστάτευε τους ναυτικούς από τους πανούργους βράχους και τα επικίνδυνα ρεύματα. Συνδυασμένος με ένα παναρχαίο μοναστήρι, ο φάρος αποτελούσε μια πύλη μεταξύ του πνευματικού και του ορατού κόσμου. Ο άρχοντας του φάρου, ο Ηλίας, ήταν ένας άνδρας με βαθιά μάτια σαν τον ωκεανό, που έφερε το